دربسیاری از افراد گذر از جوانی به سالمندی، در تغییر توجه فرد از جستجوی ثروت به حفظ سلامتی، بازتاب می یابد.
در اواخر بزرگسالی، بدن در حال پیر شدن به کانون دغدغه های فرد تبدیل می شود و جایگزین اشتغال خاطر میانسالی درزمینه شغل و روابط می شود. دلیل این امر کاهش طبیعی کارکرد، تغییر ظاهر جسمانی و افزایش میزان بیماری های جسمی است.
علیرغم این رویدادها، تن انسان درسالمندی می تواند حس کفایت را منتقل کند، بخصوص اگر فرد به ورزش مرتب، رژیم غذایی سالم استراحت کافی و مراقبت های طبی پیشگیرانه توجه کافی نشان دهد. حالت بهنجار در سالمندی سلامت جسمی و روانی است نه بیماری و ناتوانی.
تکالیف مربوط به رشد اواخر بزرگسالی عبارتند از:
حفظ انسجام جسمانی
حفظ علایق و فعالیت های جنسی
کنارآمدن با مرگ عزیزان
پذیرش تبعات و معانی ضمنی بازنشستگی
پذیرش نارسایی دستگاه های عضوی براساس برنامه ژنتیک فرد
خود را از دلبستگی به اموال خودخلاص کردن
پذیرش تغییر در روابط با نوه ها